Krok 1: Weryfikacja kwalifikowalności
Zanim powstanie jakikolwiek dokument, sprawdzamy trzy rzeczy: czy przedsięwzięcie jest nową inwestycją, czy działalność podlega pomocy publicznej oraz czy planowane nakłady spełniają próg ilościowy dla regionu i wielkości firmy.
Na tym etapie liczymy też wstępny limit zwolnienia i punktację jakościową. Jeśli projekt nie spełnia kryteriów, lepiej wiedzieć o tym przed wydaniem pieniędzy na dokumentację.
Krok 2: Biznesplan i wniosek
Wniosek o decyzję o wsparciu składany jest do instytucji zarządzającej właściwej dla lokalizacji inwestycji. Załącznikiem jest biznesplan: opis przedsięwzięcia, nakłady, harmonogram, zatrudnienie oraz opis spełnienia kryteriów jakościowych.
Spółki dołączają sprawozdania finansowe za ostatnie lata, przedsiębiorcy indywidualni — zeznania podatkowe. Dokumenty finansowe służą ocenie wykonalności projektu, więc powinny być spójne z deklarowanymi nakładami.
Krok 3: Ocena i uzupełnienia
Instytucja weryfikuje wniosek pod względem formalnym i merytorycznym. W praktyce prawie zawsze pojawiają się pytania uzupełniające — o harmonogram, kalkulacje, zobowiązania jakościowe. Szybkie i precyzyjne odpowiedzi skracają procedurę o tygodnie.
Po pozytywnej ocenie wydawana jest decyzja o wsparciu, określająca m.in. okres ważności, warunki korzystania oraz zobowiązania przedsiębiorcy. Dopiero od tego momentu można bezpiecznie rozpoczynać prace.
Krok 4: Realizacja i korzystanie ze zwolnienia
Po zakończeniu inwestycji firma rozlicza zwolnienie w zeznaniach podatkowych, wyodrębniając dochód z działalności objętej decyzją. Obowiązuje sprawozdawczość do instytucji zarządzającej oraz utrzymanie inwestycji i zadeklarowanych warunków przez wymagany okres.
Niespełnienie warunków — np. likwidacja miejsc pracy czy zmiana profilu działalności — może prowadzić do uchylenia decyzji i konieczności zwrotu niezapłaconego podatku z odsetkami. Dlatego opiekę nad decyzją traktujemy jako część usługi, nie dodatek.
